2. ŚRODKI I KLASTRY PRZEMYSŁOWE.

 

Hiszpania, leżąca u wybrzeży morza Kantabryjskiego, położona jest w południowo-zachodniej części Europy i zajmuje 80% Półwyspu Iberyjskiego, który dzieli z Portugalią. Od północy sąsiaduje z Francją i Andorą i leży u wybrzeża morza Kantabryjskiego, od wschodu otacza ją Morze Śródziemne, od południa Morze Śródziemne i Ocean Atlantycki, a od zachodu sąsiaduje z Portugalią. Hiszpania zajmuje powierzchnię 505 977 km2, włączając powierzchnię kontynentalną, tj. Baleary, Wyspy Kanaryjskie oraz miasta hiszpańskie Ceutę i Melillę znajdujące się na północy Afryki. Po Rosji i Francji jest trzecim co do wielkości krajem Europy.

 

Średnia wysokość Hiszpanii wynosi 660 metrów, czyli jest to ponad dwukrotna średnia wysokość europejska (297 metrów). Zapewnia jej to drugie po Szwecji (1300 metrów) miejsce w rankingu najbardziej górzystych krajów Europy. Mniej więcej 18% powierzchni kontynentalnej Hiszpanii przekracza 1000 metrów wysokości, a w niektórych prowincjach tj. León, Granada, Teruel, Ávila oraz Soria ponad 50% powierzchni przewyższa tę wysokość.

 

Jeżeli chodzi o klimat, to rozróżnia się dwie wyraźne pory roku: lato i zimę, oddzielone od siebie przejściowymi porami roku (wiosną i jesienią), gdzie lato jest gorące, a temperatura waha się od 25 °C do 45 °C, w zależności od regionu. Zima jest dość chłodna i w większości bardzo sucha, a temperatura waha się od -5 do 12 °C. Ponieważ przeważa klimat śródziemnomorski oraz oceaniczny możemy mówić o dwóch strefach klimatycznych. Pierwsza występuje na północy kraju i dotyczy Kraju Basków, Kantabrii, Asturii i Galicji. Jest to strefa deszczowa (ponad 150 dni deszczowych w roku), gdzie występuje prawdziwie morski klimat i lekkie wahania temperatury. Druga strefa klimatyczna występuje na południu gór Kantabryjskich, gdzie znajduje się suchy region Hiszpanii, z bardzo zróżnicowanym klimatem charakteryzującym się ubogimi deszczami oraz gorącym słońcem. Czasami występują krótkotrwałe lokalne burze. Temperatury są zróżnicowane, zależą od odległości miejscowości od wybrzeża, wysokości oraz pory roku.

 

Bardzo interesujące jest to, że w Hiszpanii (tej położonej na półwyspie) obowiązuje czas środkowoeuropejski GMT+1. Jest to ta sama strefa w której znajdują się Francja, Włochy i reszta centralnej i wschodniej Europy. Jednakże Półwysep Iberyjski niemal całkowicie znajduje się na terenie pasma geograficznego GMT+0. Z drugiej strony, Wyspy Kanaryjskie używają czasu urzędowego GMT+0, ale nie jest to ich czas naturalny wynikający z położenia geograficznego, którym jest GMT-1.

 

Warto również nadmienić geostrategiczne położenie Hiszpanii, aby pokazać wszelkiego rodzaju stosunki z krajami położonymi na dwóch różnych kontynentach tj. z Afryką i Ameryką. Jako, że Hiszpania jest krajem europejskim położonym najbliżej kontynentu afrykańskiego, w zakresie handlu oraz gospodarki krajów Afryki Północnej, udział Hiszpanii jest ogromny. Nie mniej ważne są stosunki jakie Hiszpania utrzymuje z kontynentem amerykańskim. Ponieważ Hiszpania kontroluje jedno z przejść, przez które przebiega żegluga morska, dzięki cieśninie Gibraltarskiej oraz kanałom sueskim i panamskim, dziś możliwe jest poruszanie się bez potrzeby opływania obydwu kontynentów pomiędzy Azją i Ameryką przez Morze Śródziemne i przez Ocean Atlantycki. Dodając to do położenia Wysp Kanaryjskich i położenia portów hiszpańskich u wybrzeża Atlantyku znajdujących się blisko prądów morskich, które ułatwiają nawigację przez to morze, elementy te wzmacniają jej zaawansowany i wahadłowy charakter, który Hiszpania utrzymuje w relacjach z kontynentem amerykańskim.

 

 

2.1 Kopalnie i źródła energii.

 

2.1.1 Kopalnie w Hiszpanii.

 

Hiszpania posiada wiele złóż mineralnych, w szczególności: siarkę, kaolin, węgiel, kobalt, miedź, cynę, żelazo, fluor, węgiel brunatny, mangan, rtęć, ołów, potas, sól, wolfram, gips, cynk. Dysponuje również niewielkimi złożami gazu ziemnego i ropy naftowej, chociaż w Hiszpanii są one praktycznie na wyczerpaniu i muszą być importowane z różnych krajów, w szczególności z Iranu, Libii, Arabii Saudyjskiej, Meksyku i Nigerii. Ponad połowa zużywanej energii pochodzi z ropy. Hiszpania posiada 9 rafinerii w których przetwarza ropę na swój użytek. Znajdują się one w La Coruñii, Bilbao, Tarragonie, Castellón, Puertollano, Cartagenie, Huelvie, San Roque y Sta. Cruz de Tenerife.

 

Główne kopalnie znajdują się na terenie następujących terytoriów: kopalnia węgla znajduje się w Asturias, León i Teruel, kopalnia miedzi i pirytu w Huelvie, kopalnia rtęci w Ciudad Real, kopalnia ołowiu w Jaén y Kordobie, kopalnia cynku w Kantabrii, kopalnia żelaza w León i Teruel, oraz cyny w Galicji.

 

Warto przyjrzeć się przemysłowi węglowemu, który poświęcony jest głównie hutnictwu oraz elektrowniom cieplnym. Chociaż Hiszpania zajmuje trzecie miejsce w Europie w produkcji węgla, oraz jest ważnym wytwórcą surowców mineralnych na rynku światowym, przemysł górniczy wytwarza jedynie 0,99% PKB, tzn. 4,28% PKB z produkcji przemysłowej. Ropa naftowa. Produkcja oraz przetwarzanie w tym sektorze są ograniczane przez wytyczne Unii Europejskiej. Mimo to, w Hiszpanii znajduje się najważniejsze dla Europy złoże surowców mineralnych. Iberyjskie pasmo pirytu (Faja Pirítica Ibérica) jest rozległym skupiskiem siarczków rozciągającym się na znacznej części północnego Półwyspu Iberyjskiego. Ma około 250 km długości i między 30 a 50 km szerokości, rozciąga się od Alcácer do Sal (Portugalia), na północnym zachodzie, do prowincji Sevilli (Hiszpania), na południowym wschodzie. Posiada największą liczbę złóż metali nieżelaznych na świecie. Od 5000 lat wydobyto około 2000 mln ton minerałów, i wciąż do wydobycia pozostaje 400 mln ton. Obecnie górnictwo w tym obszarze idzie w górę z powodu wzrostu cen metali. Jej żywotność ekonomiczna uzależniona jest od wydobycia miedzi, cynku, ołowiu oraz w niektórych przypadkach metali szlachetnych, takich jak złoto i srebro. Stanowi główną rezerwą górnictwa w Hiszpanii i jej przyszłość jest przyszłością tego typu kopalni w naszym kraju.

 

Hiszpańska produkcja skał i minerałów przemysłowych wzrosła w ostatnich latach i jest jedynym sektorem w górnictwie, który stale rośnie w ostatnim dziesięcioleciu.

 

Jeżeli chodzi o dystrybucję gazu i ropy naftowej, Hiszpana posiada 7738 km gazociągów, 560 km naftociągów i 3445 km rurociągów produktów rafinowanych (2009). Dane dotyczące transportu drogowego i kolejowego pokazują, że długość linii kolejowych w Hiszpanii wynosi 15 288 km. W większości są to szerokotorowe linie kolejowe, chociaż około 10% kolei stanowią też linie wąskotorowe. Ponadto, Hiszpania posiada szeroką sieć dróg (681 224 km), z czego 13 872 km to drogi ekspresowe. Stawia to ją na 10 miejscu na świecie pod względem gęstości dróg. W 2008 roku, szlaki wodne stanowiły 1000 km. Do portów i terminali mających największe znaczenie zaliczamy te znajdujące się w: Algeciras, Barcelonie, Bilbao, Kartagenie, Huelvie, Tarragonie i Walencji.

 

2.1.2 Źródła energii.

 

Unia Europejska jest ważnym importerem energii, ponieważ posiada jedynie 0,7% światowych rezerw ropy i 2,2% rezerw gazu. Posiada również 7,4% rezerw węgla, co stanowi 16% światowych mocy produkcyjnych do przetwarzania ropy na produkty ropopochodne, oraz 17% światowych mocy produkcyjnych do wytwarzania energii. Zależność od importu różni się pomiędzy krajami, chociaż ogólna tendencja to import 50% zużywanej energii. Jeżeli chodzi o Hiszpanię, ta zależność jest większa niż średnia dla Unii Europejskiej. Stopień samowystarczalności w energii pierwotnej w roku 2013 wyniósł 29%, co oznacza, że 71% zużywanej energii pierwotnej jest sprowadzana z zagranicy.

 

Sektor energetyczny w Hiszpanii wytwarza około 2,5% PKB kraju, ale jego znaczenie wykracza poza jego udział w całkowitej produkcji, albowiem jest to sektor strategiczny z którego korzystają wszystkie sektory działalności gospodarczej, i jest on niezbędny dla każdego rodzaju produkcji towarów i usług. Zużywana energia pierwotna pochodzi głównie z zasobów kopalnych: ropa naftowa (prawie połowa), gaz ziemny (25%), energia jądrowa i odnawialne źródła energii w granicach 10% każdy. Jeżeli chodzi o energię wytwarzaną w kraju, głównym źródłem użytecznej energii są odnawialne źródła energii, które przekraczają 12% całkowitej zużytej energii, zaraz po energii jądrowej, która wynosi 4,5%.

 

Operator sieci energetycznych Red Eléctrica de España w Hiszpanii jest firmą posiadającą prawie całą sieć przesyłową energii elektrycznej wysokiego napięcia. Do głównych dostawców energii elektrycznej zaliczamy takie firmy jak: Endesa, Iberdrola, Unión Fenosa, Hidrocantábrico, EON oraz en energia jądrowa w Hiszpanii.

 

Energia jądrowa.

 

W 2013 roku energia jądrowa w Hiszpanii stanowiła drugie największe źródło energii elektrycznej z 21,2% produkcji, podczas gdy energia ze źródeł odnawialnych wyniosła 42,2%, energia pochodząca z węgla 14%, co stanowiło 4,5% ostatecznie zużytej energii, lub 12,2% całkowitej energii pierwotnej.

 

Hiszpania ma na swoim terytorium sześć działających elektrowni jądrowych (Almaraz I y II, Ascó I y II, Cofrentes, Trillo I, Vandellós II oraz Santa María de Garoña), które posiadają osiem reaktorów o łącznej mocy 7728 Mwe. Posiada również fabrykę wytwarzającą paliwo jądrowe w Juzbado (Salamanka) oraz składowisko odpadów nisko- i średnioaktywnych w Hornachuelos, Kordoba (El Cabril).

 

Obecnie cały uran, który przetwarzany jest w fabryce w Juzbado pochodzi z importu. W 2008 do najważniejszych importerów uranu można było zaliczyć Rosję (45%), Australię (22%), Niger (20%), Kazachstan (6%) i Kanadę (5%).

 

Energia odnawialna w Hiszpanii.

 

Tradycyjnie odgrywała małą rolę w stosunku do zapotrzebowania na energię pierwotną oraz produkcję energii elektrycznej, i pochodziła głównie z energii wodnej. Jednak od końca XX wieku została mocno stymulowana przez różne rządy. (W 2010 roku, 35% całkowitego zapotrzebowania na energię elektryczną zostało zaspokojone przez energię odnawialną, stając się tym samym podstawowym źródłem energii elektrycznej w kraju), zaspokajając 12% energii pierwotnej (11,1% w 2010 roku).

 

Wkład sektora energii odnawialnej w hiszpańską gospodarkę wyniósł około 0,67% PKB dając pracę od 120 tys. do 200 tys. osób w 2008 roku, co zaowocowało większą ilością miejsc pracy niż w przypadku źródeł konwencjonalnych. Ponadto zmiany cen są przewidywalne, ponieważ nie są zależne od międzynarodowych czynników politycznych ani od ilości zasobów.

 

Hiszpania jest jednym z pięciu największych krajów inwestujących w energie odnawialne na arenie międzynarodowej i jej rynek produktów fotowoltaicznych w 2007 roku wzrósł najbardziej na świecie. W 2009 roku hiszpańskie firmy rozpoczęły budowę farm wiatrowych za granicą, instalując 8000MW w 17 krajach.

 

W roku 2013 wiatr stał się pierwszym źródłem energii w Hiszpanii, co jest wydarzeniem bezprecedensowym nie tylko w Hiszpanii, ale również na świecie. Według danych przedstawionych przez operatora sieci energetycznych Red Eléctrica de España (REE) pokrycie zapotrzebowania w przypadku energii wiatrowej wyniosło 20,9%, w przeciwieństwie do 20,8% w przypadku energii jądrowej. W sumie energia odnawialna pokryła 42,4% zapotrzebowania na energię elektryczną, czyli 10,5 punktu więcej niż w poprzednim roku. Na trzecim miejscu, tuż za energią wiatrową i jądrową uplasowała się energia wodna, która podwoiła swój wkład w zaspokajanie potrzeb na energię w wysokości 14,4%. Należy podkreślić, że układ gazowo-parowy zmniejszył swój wkład w energię do 9,6%, natomiast grupy węglowe do 14,6%. Fotowoltaiczna energia słoneczna uplasowała się na poziomie 3,1%, czyli o jeden punkt więcej niż w 2012 roku.

 

 

Energia słoneczna.


Energia słoneczna posiada wielki potencjał w Hiszpanii, jeden z najwyższych w Europie. Uwarunkowane jest to jej położeniem i klimatem (obfite nasłonecznienie przez większość dni w roku). Rzeczywiście Hiszpania w 2008 roku była jednym z krajów mających najwięcej mocy fotowoltaicznej na świecie. Na początku 2014 r., zamontowano 2 708 MW paneli zamontowanych, których moc wyniosła 4679 MW. Jednakże, późniejsze regulacje prawne zahamowały wdrażanie tej technologii. Hiszpania posiada kilka z największych farm słonecznych na świecie. Znajdują się w Puertollano 7 MW i Olmedilli (Castilla-La Mancha) 60 MW mocy paneli.

 

W przypadku cieplnej elektrowni słonecznej, największa na świecie platforma z wieżą słoneczną znajduje się w Sanlúcar la Mayor (Sevilla), a farma słoneczna PS20 w Abengoa.

 

Od końca 2000 roku, moc z zainstalowanej energii słonecznej (fotowoltaicznej i cieplnej) wzrosła do 6981 MW w 2013 roku, i w tym samym roku pokryła 4,9% zapotrzebowania na energię elektryczną (z czego około 1000 MW i 1% produkcji przypada na energię termoelektryczną).

 

Energia wodna.

 

Hiszpania łącznie z innymi krajami OECD wiedzie prym jeżeli chodzi o produkcję energii elektrycznej, z której 18,5% pochodzi z energii wodnej. Górzysty teren bez problemu pozwala na pozyskiwanie tej energii. Jej rozwój w Hiszpanii w ciągu ostatnich dziesięcioleci zawsze rósł, chociaż jej udział w całości wytwarzanej energii zmalał (92% w 1940 w stosunku do 18% w 2001 roku). Jest to spowodowane produkcją energii cieplnej i jądrowej w przeciągu ostatnich 50 i 30 lat. W 2008 roku, w Hiszpanii, jej wytwarzana moc wyniosła 18 451 MW. Główne elektrownie wodne mające największą moc znajdują się w Aldeadávila na rzece Duero (Salamanca) o mocy 1140 MW, a następnie zapora José María de Oriol na rzece Río Tajo (w prowincji Cáceres) o mocy 915 MW. Inne zapory z mocą większą niż 500 MW to Cortés-La Muela w Júcar (Valencia), Villarino na rzece Tormes (Salamanca), lub Saucelle na rzece Duero (Salamanca).

 

Energia wiatrowa.

 

Dnia 31 grudnia 2009 roku pojemność energii wiatrowej wyniosła 18263 MW (18,5% pojemności krajowego systemu energii elektrycznej), pokrywając tym samym 13% zapotrzebowania na energię elektryczną w tym roku. Dzięki temu stała się trzecim źródłem energii za cyklem mieszanym oraz energią jądrową (którą przewyższa w teoretycznych możliwościach wytwarzania energii).

 

2.2 Uprawy i bydło.

 

Ponieważ jedna trzecia ziemi jest zdatna do uprawy, ziemia w Hiszpanii jest najważniejszym zasobem naturalnym. Grunty orne stanowią 27,18% z czego 9,85% są poddane uprawom. W 1950 r. działalność rolnicza i leśna dawała zatrudnienie 50% ludności czynnej zawodowo, przy czym obecnie wynosi mniej niż 5% (ze średnią wieku powyżej 56 lat). Jest to spowodowane przede wszystkim stopniem mechanizacji, która dotknęła hiszpańskie rolnictwo. Rolnictwo wytwarza 3,4% PKB (w 1950 powyżej 30%) z tym, że istnieją znaczne dysproporcje pomiędzy niektórymi Wspólnotami Autonomicznymi. Pomimo to, znaczenie rolnictwa w handlu zagranicznym wciąż jest istotne, z racji tego, że importowane produkty z sektora pierwszego stanowią 16% całkowitego hiszpańskiego importu.

 

Hiszpania zajmuje czwarte miejsce pod względem liczby gospodarstw rolnych w Unii Europejskiej. Ponad połowa hiszpańskich gospodarstw ma mniej niż 5 hektarów. Tymczasem gospodarstwa, które mają więcej niż 100 hektarów stanowią 5% całości. Większość gospodarstw rolnych jest w posiadaniu właścicieli, chociaż w dzierżawie znajduje się 36% gospodarstw o wielkości od 50 i 100 hektarów.

 

Jeżeli chodzi o uprawy, Hiszpania jest drugim państwem UE w dziedzinie rolnictwa, które uprawia 25 milionów hektarów użytków rolnych, a konkretnie chodzi tu o powierzchnię upraw. Gaje oliwne zapewniają naszemu krajowi pierwsze miejsce na świecie.

 

2.2.1 Najważniejsze uprawy w Hiszpanii.

 

  • Winorośl: jest jednym z najważniejszych eksportowanych produktów, a Hiszpania jest trzecim na świecie producentem wina. Uprawiana jest w miastach takich jak: Kastylia-La Mancha (50%), Badajoz, Huelva, La Rioja, Walencja i Alicante.
  • Drzewo oliwne: Uprawia się je dla oliwek oraz oleju. 10% produkcji przeznaczona jest na oliwki stołowe, a reszta do produkcji oleju. Andaluzja (przede wszystkim Jaén i Kordoba, to prawie jedna trzecia całości), Extremadura oraz Ciudad Real. Hiszpania jest największym światowym producentem, a ceny są dosyć wysokie z powodu niskiego poziomu mechanizacji.
  • Warzywa: takie jak pomidor, sałata, papryka, cebula, kalafior, kapusta, ogórek, bakłażan, itp. Wcześniej w większej mierze przeznaczone były do domowego spożycia, ale obecnie uprawiane są głownie na eksport. W Hiszpanii duże szklarnie znajdują się w Almerii, Dolinie Guadalquivir i Murcji. Ważną rolę odgrywają również drzewa owocowe, które znajdują się na obszarach położonych w regionie Morza Śródziemnego (Murcja, Andaluzja i Walencja), gdzie pozyskuje się dwie trzecie całości upraw cytrusów.

Należy również wspomnieć o wykorzystaniu zasobów leśnych (leśnictwo). Największe kompleksy leśne skupione są na wybrzeżu kantabryjskim. Głównie zaliczamy do nich drzewa liściaste (buk, dąb, kasztan, topola i eukaliptus) i iglaste (sosna). Po pierwsze przeznaczone są do produkcji drewna, a w dalszej kolejności do produkcji żywicy i korka (jako izolacja i korki do wina). Hiszpania jest drugim na świecie producentem korka, który wytwarza się z dębu korkowego.

 

2.2.2 Hodowla bydła w Hiszpanii.

 

W Hiszpanii hoduje się ponad 23 miliony świń i ponad 18 milionów owiec, co daje jej drugie miejsce w Unii Europejskiej w przypadku obydwu gatunków, podczas gdy bydło zajmuje szóste miejsce. Hiszpański sektor wieprzowy stanowi 15% całości Unii Europejskiej, co zapewnia jej po Niemczech, drugie miejsce w produkcji mięsa wieprzowego.

 

Obecnie hodowla bydła skupia się na zwierzętach trzymanych w oborze, i jest uzależniona się od importu pasz. Dzięki polityce UE, Hiszpania jest krajem, który zajmuje się zmodernizowaną hodowlą. Stanowi ona 40% końcowej produkcji rolnej. Do hodowli zaliczamy:

 

  • Bydło: ponad 6 milionów krów, z których większość żyje w Górach Kantabryjskich oraz Pirenejach. Hoduje się je głownie dla mięsa i mleka. Ponadto w rejonach Andaluzji i Extremadury hoduje się również byki na potrzeby korridy.
  • Owce: w Hiszpanii to bydło najbardziej tradycyjne, które zawsze było uwarunkowane sezonowym wypasem. Hoduje się je głównie dla mięsa, skóry i wełny. Daje również mleko, z którego produkuje się bardzo znany ser queso manchego. Owce wypasa się w suchych rejonach Hiszpanii, między innymi w Estremadurze, Castilli y León oraz w Dolinie Ebro.
  • Trzoda chlewna: W Katalonii, Kastylii i León oraz Aragonii hodowla świń jest intensywna, podczas gdy w Estremadurze, Huelvie, Salamance oraz Sewilli jest ekstensywna. Przeznaczona jest do spożycia w stanie świeżym oraz jako kiełbasy. Pomimo znacznych wahań cen, znajduje się w sytuacji ekspansji.

 

 Hodowla drobiu rozrasta się, daje mięso (kurczaka) i jajka. Jest hodowlą intensywną, skupiającą się w Katalonii, Kastylii i León, Aragonii oraz Walencji.

 

2.2.3 Rybołówstwo.

 

Hiszpania uznawana jest piątą potęgą w sektorze rybołówstwa na świecie, mimo, że obecnie znajduje się w procesie restrukturyzacji. Rybołówstwo jest ważne przede wszystkim w Galicji, Andaluzji i na Wyspach Kanaryjskich. Zubożały handel zewnętrzny spowodowany jest dużą konsumpcją krajową. Dystrybucja połowu składa się z 2/3 ryb i 1/3 mięczaków i skorupiaków, a w szczególności sardynek, sardeli, tuńczyka, bonito oraz ze względu na swoją wartość, morszczuka oraz młodego drobnego dorsza.

 

2.3 Klastry przemysłowe.

 

Hiszpański przemysł wytwarza 15% PKB. W roku 2013 obroty firm w sektorze przemysłowym wyniosły 562 351 milionów euro.

 

Wyniki według rodzaju działalności, w roku 2013 wyniki rozkładają się następująco: 79,5% obrotów przypadło na przemysł wytwórczy, a 16,7 % na przedsiębiorstwa dostarczające energię elektryczną, gaz, parę wodną i klimatyzację. W przypadku zatrudnienia, przemysł wytwórczy zatrudniał ponad 1 735 milionów ludzi, co stanowi 89,0% łącznej liczby pracowników sektora.

 

Według branż największy wkład w całość obrotu miał sektor produktów żywnościowych (15,5% całości), produkcji, transportu oraz dystrybucji energii elektrycznej (12,1%) oraz sektor przemysłu naftowego (9,4%). Działalności, które najbardziej zwiększyły obroty w poprzednim roku to pojazdy silnikowe (8,1%), gospodarowanie ściekami i odpadami oraz działalność związana z rekultywacją (5,6), tekstylia, odzież, wyroby skórzane oraz obuwie (4,4%). Z drugiej strony, do tych działalności, które odnotowały największy spadek możemy zaliczyć przemysł wydobywczy (-15,8%), urządzenia elektryczne i optyczne (-10,6%). Jeżeli chodzi o zatrudnienie to zdecydowanie najwięcej ludzi znalazło pracę w sektorze produktów żywnościowych (15,9%), produkcji wyrobów metalowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń (11,5%) oraz pojazdów silnikowych (6,8%).

 

Geograficzne przeznaczenie sprzedaży w 2013 roku wyniosło 71,2% wewnątrz Hiszpanii, 19,0% skierowana była do krajów Unii Europejskiej (UE) oraz 9,8% do pozostałych państw świata.

 

Wspólnoty autonomiczne, które miały największy udział w obrotach sektora przemysłowego w 2013 roku to Katalonia (22,4%), Andaluzja (12,5%), Madryt (9,8%). Do tych, które miały najmniejszy udział zaliczamy Baleary (0,6%), Rioję (1,0%) oraz Estremadurę (1,2%).

 

2.3.1 Najważniejsze sektory przemysłu.

  • Usługi telekomunikacyjne: Telefónica jest liderem na rynku telekomunikacyjnym w pięciu krajach (Hiszpanii, Brazylii, Argentynie, Chile i Peru) oraz znaczącej obecności w 25 krajach Ameryki Łacińskiej i Europy. W sumie świadczy usługi telekomunikacyjne ponad trzystu milionom klientów. Ponadto, dzięki swoim sojuszom przemysłowym, obsługuje ponad siedemset milionów klientów, co stanowi 10% światowej populacji. 72% całkowitej sprzedaży firmy pochodzi z zagranicy.
  • Bankowość: Bank Santander jest największą instytucją w strefie euro, jeżeli chodzi o kapitalizację rynkową. Prowadzi swoją działalność na 10 głównych rynkach (Brazylii, Hiszpanii Wielkiej Brytanii, Meksyku, Portugalii, Niemczech, Chile, Argentynie, Polsce oraz Stanach Zjednoczonych). Tak samo wygląda sytuacja banku BBVA, który jest obecny w 32 krajach, jest liderem w Hiszpanii, Meksyku oraz Ameryce Łacińskiej i ma silną pozycję w Stanach Zjednoczonych, Turcji oraz Chinach. Obydwa banki znajdują się wśród 20 największych instytucji na świecie pod względem wolumenu aktywów i wartości rynkowej.
  • Dystrybucja: Inditex jest światowym liderem w sprzedaży mody, z ośmioma formatami handlowymi i ponad 5 520 sklepami w 82 krajach. Wraz z Mercadoną i Corte Inglés znajduje się wśród 50 największych detalistów na świecie. Pod koniec maja, Inditex wyprzedził firmę Telefónica, pod względem największej kapitalizacji rynkowej. Warto również zwrócić uwagę na przypadek firmy Mango, która jest drugim największym eksporterem hiszpańskich tekstyliów, posiadająca ponad 2 000 sklepów w 105 krajach.
  • Ubezpieczenia: w sektorze ubezpieczeniowym warto zaznaczyć przypadek Mapfre, najważniejszej firmy ubezpieczeniowej w Hiszpanii oraz Ameryce Łacińskiej, która jest obecna w 44 krajach na pięciu kontynentach.
  •  Energia odnawialna: w sektorze energii odnawialnej, Hiszpania jest światowym liderem dzięki firmie Iberdrola, która jest głównym producentem farm wiatrowych i jedną z pięciu największych firm energetycznych na świecie, prowadząca interesy w ponad 40 krajach. Acciona jest również wiodącym światowym operatorem farm wiatrowych pod względem zdolności produkcyjnych. Jest obecna w ponad 30 krajach na pięciu kontynentach. Warto również przyjrzeć się firmie Abengoa, która poza byciem największym europejskim producentem bioetanolu (jeden z największych producentów w Stanach Zjednoczonych oraz Brazylii) jest również liderem jeżeli chodzi o energię termosłoneczną.
  • Branża budowlanaNajważniejsze firmy hiszpańskie zaliczające się do branży budowlanej: ACS, Acciona, Ferrovial, Abertis, FCC, Sacyr, Ferrovial, Isolux oraz OHL, na których ręce trafia około 40% głównych koncesji dotyczących światowego transportu. W szczególności są to lotniska, pociągi, porty oraz autostrady. Najbardziej znane to metro w Nowym Jorku, rozbudowanie Kanału Panamskiego, AVE (hiszpańska kolej wysokich prędkości) pomiędzy Mekką i Medyną, wiele autostrad w Kanadzie, AVE w Turcji oraz największy tunel w Europie prowadzący przez Alpy.
  • Motoryzacja: hiszpańskie filie Volkswagena, General Motors, Ford, Fiat, itd. sprawiają, że Hiszpania zajmuje dziewiąte miejsce na świecie i drugie w Europie w produkcji pojazdów silnikowych (pierwsze w produkcji pojazdów dostawczych). 92% produkcji jest eksportowane. Firmy takie jak Antolín zmieniają Hiszpanię w światowego potentata w produkcji części i wyposażenia samochodowego.
  • Sektor farmaceutyczny: w tym sektorze należy wymienić firmę Grifols, która jest światowym liderem w dziedzinie produktów z krwi oraz trzecim światowym producentem substancji krwiopochodnych. Prowadzi swoją działalność w Ameryce Łacińskiej, Europie, południowo-wschodniej Azji, Japonii, Australii i w Chinach. W 2012 roku przemysł farmaceutyczny eksportował produkty o wartości 8 376,5 milionów euro, co stanowiło 5,9% całości eksportu przemysłu wytwórczego.

  • Hotelarstwo: Sol Meliá jest pierwszą na świecie siecią hoteli wakacyjnych, strategicznie usytuowanych w najważniejszych obszarach turystycznych. Posiada ponad 350 hoteli w 30 krajach, na czterech kontynentach, gdzie liczba łóżek przekracza 100 tysięcy. Ponadto dysponuje biurami sprzedaży na trzech kontynentach, podpisała umowy z największymi organizatorami wycieczek i serwisami informacyjnymi oraz stworzyła serwis informacyjny SolRes, który łączy wszystkie sieci hoteli firmy na całym świecie (GDS). Ponadto inne wiodące grupy, które są obecne w 20 krajach to Barceló Viajes i Iberostar.

 

POWRÓT

śledź nas w mediach społecznościowych: